عن « مجالس المفيد(قدس سره) »بالإسناد عن الحسن بن عليّ(عليهما السلام) ، أنّه قال : « من أحبّنا بقلبه ونصرنا بيده ولسانه ، هو معنا في الغرفة الّتي نحن فيها ، ومن أحبّنا بقلبه و نصرنابلسانه ، فهو دون ذلك بدرجة ، ومن أحبّنا بقلبه وكفّ بيدهولسانه ، فهوفي الجنّة »

يعنى : حضرت امام حسن(عليه السلام)فرمود : هر كس ما را با قلب خودش دوست داشته و با دست و زبانش يارى كند ، او در غرفه هاى بهشتى كه ما در آن ساكنيم با ما خواهد بود ، و هر كس مارا با قلب خود دوست داشته و با زبانش يارى كند ، پس او در بهشت يك درجه پائين تر از مقام ما جاى دارد ، و هركس مارا با قلب خود دوست داشته و دست و زبانش را از ظلم بر ما باز دارد ، پس او در بهشت خواهد بود .

جگونه میتوان بدون شناخت کسی را با قلب دوست داشت؟

در مجلس عزای امام حسین (ع)بدون شناخت حضرتش وارد نشوید گریه اگر برای امور دنیایی باشد راهی به سوی کمال ندارد.

می توان آیا به دل دستور داد

می توان آیا به دریا حکم کرد

که دلت رایادی از ساحل مباد ؟

موج را آیا توان فرمود :ایست!

باد را فرمود باید ایستاد؟

آن که دستور زبان عشق را

بی گزاره در نهاد ما نهاد

خوب می دانست تیغ تیز را

در کف مستی نمی بایست داد

فرصت گذشت و حرف دل ناتمام ماند

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم....

(با کمی دقت می شه فهمید قیصر به چه چیزهایی توجه می کرد که ما از اونهاغافلیم)

شادروان قیصر امین پور

نخستین شرط آسان شدن دشواریها بر انسان تصمیم و تلاش خود اوست. اگر هزار بار دعای موسی را تکرار کنی و «یَسِّرلی أمرِی» بگویی و از خداوند تقاضای آسان شدن مشکلات کار خود را بنمایی ،‌تا همه ی ‌توان را برای حلّ آن مشکل به کار نگیری ، نتیجه ندارد.

امام رضا علیه السلام می فرماید :

کسی که از خداوند توفیق بخواهد ولی تلاش نکند خود را مسخره کرده است.

وقتی انسان مصمّم می شود که خود را به امواج مشکلات بزند ، بر اساس سنّت آفرینش ، خداوند دشواریها را بر او آسان می سازد.